Kurtul Zincirlerinden

Lyrics

İnanmaz oldum sayenizde hiç bir şeye Ya zengin olmalısın, ya da umursamaz Öyle bir şey... Alkış almak kolay,amanüstü kalsın sende Benne seyyahım, ne de bir seyyardevrimci En çok neye ayar oluyorum, ah bir bilsen Dün meydanlar dolduran, gör bak elit lümpen İdealist bir öğrenci gibi şaşkınım yani Ben çok ağaç gördüm, kartlaşınca eğilen! Kitle imha silahıdır prime-time'da izlenen Gitme, imha ederler bu düşüncenin peşinden Dünya yuvarlaktır Galileo, Engizisyon yanılıyor Tek bir oyun oynanıyor merkezden "Uyan" desem olmuyor, "dayan" desem susarsın Ben o yoldan çıktım ağam, al boynumu asarsın Gerçekleri çarpıtıp, yeni tarih yazarsın Doymayacak hiç o gözün, kanlandıkça azarsın... [Nakarat] Artık bekleyecek hiç bir şey yok Korkma kendi gücünden Korkma! Korkma Kurtul zincirlerinden Üniforma giyip, eşkiya mı yol kesen? Benim verdiğim vergiyle eve ekmek götüren Koltuk sevdası benzemez başka hiç bir aşka Yiyin efendiler, yiyin Şükür olsun, haşa... Evren'in en fiyasko tablosudur gördüğün Devlerin aşkıdır bu, meydanlara gömdüğüm Kim kime karşıdır, o da belli değil ya Tepkisiz bir halksa toplum; mezar gömüldüğün... Soygun bu, vergi değil Nefret bu, sevgi değil Elbet bir gün gelir... O gün, bugün değil... Bir toplum bu kadar sessiz, derin uyur mu? Uyan paşam, bu kez halk bildiğin gibi değil! Kanıyor içim, doğu güneş görmez artık Bu yolun sonu, suçlu; üstü delik sandık Kuşku duymadan inandık, çöktü en derin karanlık Oysa fakirdik ama '23, alnımız aydınlık... [Nakarat] Artık bekleyecek hiç bir şey yok Korkma kendi gücünden Korkma! Korkma Kurtul zincirlerinden Diziler, yarışmalar, yazışmalar... Sosyal medya aktivistleri, yeni ekran yüzleri, yeni borsa yüzdeleri Paylaşımcılar, beğenenler, yok edenler, tüketenler... Yeni trendler, kaybedenler... Ve bomboş kalan meydanlar... Bir toplum bu denli vurdum duymaz ve bu kadar korkak olur mu?